Anne-Babamız İçin Dua

Ey bize ilk olarak Kendini sevdiren, annelerin kucağına koyduğun şefkati yaratan Rabbimiz! Hamd, bizi büyütenlere uzun ömür ve sağlık lutfeden Sana mahsustur.

Rabbimiz! Sana anne-babalarımızı arz ediyoruz. Elleri kırıştı, omuzları küçüldü; merdivenleri eskisi kadar hızlı çıkmıyorlar. Kimimizin annesi artık isimleri biraz geç hatırlıyor; kimimizin babası, bir zamanlar hiç susmayan sofralarda sessizleşti. Uzak şehirlerde yaşayanlar olarak telefonların sonundaki “iyiyim evladım, sen kendine dikkat et” cümlelerinin ardındaki özlemi biliyoruz. Bize geçen her yıl, onlardan aldığımız emeğin büyüklüğünü biraz daha iyi anlatıyor: Nefes almadan önce bizi taşımışlardı; yürümeyi bize onlar öğretmişti.

Kelâmında bize onların dilini öğrettin ya Rabbi: “Rabbim! Küçükken beni yetiştirdikleri gibi Sen de onlara merhamet et!” Biz de aynı niyazla Sana yalvarıyoruz. Onlara sağlık, afiyet ve huzurlu bir ömür lutfet. Yüzlerindeki her tebessümü bize bayram eyle. Yorgunluklarında sabır, hastalıklarında şifa, korkularında güven ihsan eyle. Bize onların yanında alçak gönüllü olmayı, yumuşak konuşmayı, sabırla dinlemeyi nasip eyle. Çocukluğumuzdaki isyanlarımızı affet; şimdi onlara gösteremediğimiz ilgiyi bize pişman etme, fırsatlarını lütfunla çoğalt.

Rabbimiz! Aramızda anne-babasının huzuruna kavuşamamış, “keşke” ile yaşayan kardeşlerimiz var. Onların gönlünü rahmetinle sar; vefat eden anne-babalarımızın ahiretlerini Cennet’ine çevir. Onları bize emanet aldığın gibi, bizleri de onlara emanet aldın: Bu emanetin hakkını duamızla, hizmetimizle, güzel sözümüzle ödemeye bizi muvaffak kıl.

İlahî! Anne-babamızın her duasında bize hayır yaz; onların gönlünü bizimle mesrur eyle. Salât ve selâm, annesinin çağrısına “Lebbeyk” diyerek koşan Efendimiz’e (s.a.v.), âline ve tüm müminlere olsun. Âmîn.