Dostlar ve Komşular İçin Dua

Ey bizi insanlarla çevreleyen, yalnız yaşamayı değil birlikte yaşamayı nasip eden Rabbimiz! Hamd, iyi bir komşuyu, sadık bir dostu bize nimet olarak gönderen Sana mahsustur.

Rabbimiz! Bir gün daha geçti. Kimimize kapı komşusu “iyi ki var” dedi; kimine en zor saatinde bir dostu yetişti. Ama biliyoruz: Kimimizin komşusu bir selâm uzağında; kimimizin kapısını yıllardır dost eli çalmıyor. Apartmanda yüzlerce kişiyiz; kimimiz yan dairede oturanın adını bilmiyor. Şehir kalabalıklaştıkça çevremiz genişledi, sofralarımız daraldı. Bu kopuşu bize gösteren Sensin ya Rabbi; şimdi bu görüntü karşısında Sana açılıyoruz.

Efendimiz (s.a.v.), kişi tok dururken komşusunun aç olmasının imanla bağdaşmayacağını söyledi. Yine öğretti ki, bir kimse din kardeşine gıyabında dua ettiğinde, o duanın başında bir melek bekler ve “âmîn, sana da aynısı” der. Öyleyse bu duada yalnız kendimizi istemiyoruz: Komşularımızın ve dostlarımızın hâlini Sana arz ediyoruz; bu dua bize de onlara da dönsün.

Bize komşuluk hakkını gözetmeyi, komşumuzun derdini sormayı öğret. Kapımızı tanıdığımız komşuya, soframızı ihtiyaç sahibine aç. Ya Vedûd! Dostluklarımızı rıza üzerine kur; hayrı dokunan arkadaşlıkları çoğalt. Sevdiklerimizi gıybetle değil duayla analım; kimseyi kalbimizden çıkarma, kimseyi de duasız bırakma. Kırgın olduğumuz kişiler için bile hayır dilemeyi nasip eyle; kalbimizin darlığı kadar dua edecek genişlik ver bize.

İlahî! Bizi iyi bir komşu, güvenilir bir dost eyle; hakkımızı dua ile ödeyen kimselerden kıl. Salât ve selâm, komşusuna cömert, dostuna vefalı Efendimiz’e (s.a.v.), âline ve tüm müminlere olsun. Âmîn.