Evlatlarımızı Uğurlarken Dua

Ey kapıdan çıkan her evladı koruman altına alan, anne-babanın duasını çocuk üzerinde bir örtü gibi tutan Rabbimiz! Hamd, sevdiklerimizi Sana emanet edebilmenin güveniyle Sana mahsustur.

Rabbimiz! Sabah oldu; çocuklarımız uyanmaya başladı. Kimimizin küçüğü ilk kez okula gidiyor; elinde çantası, gönlünde korkusu. Kimimizin genci sınavına, kimimizin delikanlısı işine gidiyor; kimimiz çocuklarını uçağa bindirip uzak şehre uğurladı. Onlar kapıdan çıkarken içimizden bir ses “ya bir şey olursa” diyor; sokaklar hızlı, dünya büyük. Sen bilirsin ki onları gözümüzün önünden hiç çıkarmıyoruz; ama elimiz her yere yetmiyor. Bu yüzden onları her gün yeniden Sana emanet ediyoruz.

Efendimiz (s.a.v.), torunlarını uğurlarken onları Allah’ın tam kelimelerine sığındırır; her şeytandan, her zararlıdan ve her kem gözden korumasını Rabbinden isterdi. O’nun güveniyle bugün aynı kapıdayız: Evlatlarımızı Sana sığındırıyoruz ya Rabbi; Senin kelimelerinle muhafaza eyle onları. Bizim şefkatimiz onlara yetmez; Senin muhafazan hiç eksik olmaz.

Ya Hafîz! Evlatlarımızı yollarında koru: Gittikleri her yeri onlar için güvenli kıl; karşılaşacakları insanları onlara hayırlı eyle. Onların kalplerine imanı, dillerine doğruluğu, adımlarına istikameti ver. Bize de onları anlamayı, dinlemeyi; ellerini zamanında bırakmayı ama dualarımızı hiç bırakmamayı nasip eyle. Bizi onlarla hayırla müjdele; hasretle değil, kavuşmayla erdir.

İlahî! Kapıdan çıkardığımız her evladımızı akşama hayırla getir; emanetini bize taşıyan kullar olmayı nasip eyle. Salât ve selâm, torunlarını duasıyla uğurlayan Efendimiz’e (s.a.v.), âline ve tüm müminlere olsun. Âmîn.