Evimizin ve Ailemizin Korunması Duası

Ey evlerin asıl sahibi, aileleri bize birer emanet olarak veren Alemlerin Rabbi! Hamd, dört duvarı yuvaya çeviren, ayrı ayrı nefesleri tek bir sofrada buluşturan Sana mahsustur.

Rabbimiz! Evimizi ve ailemizi Sana arz ediyoruz. Kimimizin evi dolu ama içindekiler dağınık; odalar birbirine yaklaşmış, gönüller uzaklaşmış. Kimimizin büyüğü uzak şehirlerde; kimimizin küçüğü sokağın, okulun, ekranın arasında. Eve giren her şey hayır getirmiyor: Bazen kötü bir haber, bazen devleşen bir alışkanlık, bazen yorgun bir sinir evin havasını bozuyor. Kapımıza uğramayan belâlardan, kapımızdan giren kötülüklerden, aile bağlarımızı yavaş yavaş çözen her şeyden Sana sığınıyoruz. Kimimizin sofrası bereketli ama sohbeti kısa; kimimizin evi sıcak ama dar günlerinde içine kapanmış.

Beytullah’ın duvarları yükselirken İbrâhim ve İsmâil (a.s.) taşların değil, arkalarından gelecek nesillerin korunmasını istemişlerdi: “Rabbimiz! İkimizi Sana teslim olanlardan kıl; soyumuzdan da Sana teslim olan bir ümmet yetiştir.” Onlar bir yuva kurarken önce dua kurmuşlardı. Biz de evimizin duvarlarından çok imanını, ailemizin sayısından çok birliğini korumak istiyoruz.

Ya Vekîl! Evimizi ve ailemizi Sana havale ediyoruz. Evimizden her çıkışımızı hayra, her dönüşümüzü huzura çevir; evimizde huzur bulmayı, huzur vermeyi nasip eyle. Ailemizin hiçbir ferdi derdiyle baş başa kalmasın; bize birbirimizin yükünü taşımayı, birbirimize dua etmeyi öğret. Uzaklarda yaşayanlarımız Sana emanet; onlara gurbette dost, dar günde yar ol. Evimizi kaygının değil güvenin, geçimin değil şükrün yeri eyle; kapımızı misafire, soframızı ihtiyaç sahibine açık kıl. Evimizin dilini güzelleştir; evde söylenen her söz muhabbetle söylensin, kapanan her kapı hayırla açılsın.

İlahî! Akrabalık bağlarımız incelen, kopmadan Sana sığınalım; bizi birbirine düşüren değil, birbirine bağlayan kullarından eyle. Evimizde kimse kendini yalnız hissetmesin; her akşam eve dönen bir hayır bulsun. Salât ve selâm, evinin kapısını misafire ve yetime açan Efendimiz’e (s.a.v.), âline ve bütün müminlere olsun. Âmîn.