Evlilikte Soğuma ve Geçimsizlik İçin Dua

Ey sevginin mevsimini bilen, soğumuş gönüllere ilkbaharını esirgemeyen Alemlerin Rabbi! Hamd, muhabbeti ilk veren ve onu tazelemeye her an kadir olan Sana mahsustur.

Rabbimiz! Evimizdeki sessizliği Sana arz ediyoruz. Bir zamanlar saatlerce süren sohbetler iki cümleye indi; eskiden gülümseyerek üstünü örttüğümüz kusurlar, şimdi kapıyı çarpma sebebi oluyor. Küçük bir söz büyük bir tartışmayı tetikliyor; kimimiz haklı çıkmak uğruna sevdiğini üzmeyi göze alıyor. Kimimiz hâlâ seviyor ama dilini bulamıyor; kimimiz özür dilemenin eşiğine geliyor, sonra gururuyla geri çekiliyor. Akşamlar aynı evde, ayrı ekranların ışığında geçiyor; aramızdaki mesafeyi metrelerle değil, söylenmeyen sözlerle ölçer olduk. Aramıza giren üçüncü sesler de zorlaştırıyor: İyi niyetle söylenen yarım cümleler, geçmişten taşınan kırgınlıklar, kulaktan dolma tavsiyeler tuzu biberi oluyor. Çocuklarımızın önünde sustuğumuz çok oluyor; susmak da yetmiyor, onlar gerilimi evin duvarlarında hissediyor.

Kur’an’ında buyuruyorsun ki kendileriyle huzura kavuşmamız için eşler yaratman, aramızda muhabbet ve rahmet var etmen, Senin varlığının belgelerindendir. O muhabbet bizim eserimiz değil, Senin hediyendir; soğuyan taraf biz oluruz, ısıtan taraf Sensin. Bu yüzden evimizin baharını Senden istiyor, aramızdaki sevgiyi yeniden Senden diliyoruz.

Ya Rahîm! Aramıza rahmetini geri indir. Birbirimizin dilini anlamayı, haklıyken bile incitmemeyi nasip eyle. Öfke büyümeden söndürecek bir sabır, gurur konuşmadan uzanıp barışacak bir yürek ver. Bize eşimizin iyi günlerini hatırlatan bir bellek lutfet; birlikte atılan ilk adımları unutmayalım. Geçimsizliğin evimizi kararttığı günlerin ardından, sofranın etrafında yeniden gülüştüğümüz akşamlara erdir bizi. Evimizde birbirimize edilen en güzel duayı, bizim dudaklarımızdan çıkar. Birbirimizin yorgunluğunu görmeyi, sorulduğunda gerçekten dinlemeyi; haksızlık ettiysek gönül almayı öğret. Evimizin kapısından öfkeyle değil muhabbetle girelim.

İlahî! Evimizi yıpranmaktan, sevgimizi donmaktan koru; sabrımızı derinleştir, gönüllerimizi birbirine alıştır. Salât ve selâm, ailesine karşı en güzel ahlâkı gösteren Efendimiz’e (s.a.v.), âline ve bütün müminlere olsun. Âmîn.