Sabah ve Akşam Sığınma Duası

Ey her sabah bize yeni bir sayfa açan, her akşam yorgun ellerimizden tutan Rabbimiz! Hamd, uyutan da uyandıran da Sen olduğun içindir; günü de geceyi de Sana emanet edebiliyor oluşumuz, en büyük güvenimizdir.

Rabbimiz! Günü Sana sığınarak açıyoruz. Kimimiz işine, kimimiz okuluna, kimimiz uzak bir yolun başına çıkacak; kimimizin çocuğu bugün ilk kez tek başına kapıdan çıkıyor. Şehir hızlı, dikkatler dağınık; haberler birbirini kovalıyor. Akşam olunca yorgun dönüşler, karanlığa erme çabası var; kimimizin gönlü eksilen bir telefon sesiyle ağzına geliyor. Şundan da Sana sığındır bizi: Dilimizden, öfkemizden, düşüncesizce bıraktığımız izlerden. Çünkü bize en çok zararı dokunacak olanlar bazen biziz. Kimimizin gözlerinde gün boyu biriken yorgunluk var; kimimiz günü taşıyıp eve kadar getiriyor, kapıda bırakmayı bilemiyor.

Kur’an’ında bize sığınma sureleri lutfeden Sensin. Efendimiz’in (s.a.v.), muavvizateyn denen iki sığınak surenin —Felak ve Nâs’ın— kul için her şeye karşı yeterli olduğunu müjdelediğini biliyoruz. Biz de o müjdenin güvenine yaslanıyor, sabahın ve akşamın eşiğinde aynı kelimeyle Sana yöneliyoruz: Sensiz geçecek hiçbir saat bize güvenli görünmüyor; Senin muhafazan olmadan hiçbir yol.

Ya Hafîz! Evden çıkanlarımızı hayırla döndür; evde bekleyenlerin gönlüne güven duyur. Gündüzün getireceği hiçbir şeye hazırlıksız yakalanmayalım; geceye sızan vesveseye, içimize üşüşen korkulara, dilimize dolanan öfkeye karşı bizi koru. Uykumuzda da muhafazanı üstümüzden eksik etme; geceyi huzurla bitirelim, sabaha güvenle açalım. Korktuğumuzda önce Sana sığınmayı, sevindiğimizde önce Sana şükretmeyi bize âdet eyle. Gün boyunca bizi kendimize değil, Sana emanetli kıl.

İlahî! Gündüzlerimize bereket, gecelerimize emniyet ver; ömrümüzün her eşiğinde Sana sığınanlardan eyle bizi. Salât ve selâm, sabaha da akşama da Rabbine sığınarak eren Efendimiz’e (s.a.v.), âline ve bütün müminlere olsun. Âmîn.