Sevdiklerimiz İçin Dua

Ey sevgiyi kalplerimize Kendi nuruyla yazan, bizi birbirine yakın ve birbirine muhtaç kılan Rabbimiz! Hamd, sevdiğimiz herkesi bize Senin gönderdiğin içindir; onları bize emanet eden de, bizi onlara emanet eden de Sen’sin.

Rabbimiz! Bu duada sevdiklerimizi tek tek Sana getiriyoruz. Eşimizin yüzü, çocuklarımızın sesi, anne-babamızın el öpme anı, dostumuzun araması… Kimimiz onlarla aynı evdeyiz ama kalben uzak; kimimiz kilometrelerce uzağız, hasretle anıyoruz. Kimimiz sevdiğine kızgın; kimimiz onun adının geçtiği her cümlede endişeleniyor. Ya Şehîd! Sevdiklerimizin hâlini kendinden iyi bilen yoktur ya Rabbi; hepsini şimdi Sana arz ediyoruz.

Kur’an’ının has kulları gibi biz de aynı niyazdayız: “Rabbimiz! Eşlerimizden ve çocuklarımızdan gözümüzün aydınlığı olacak kimseler ver ve bizi takvâ sahiplerine önder kıl.” Anne-babamız için de öğrettiğin duayı dillendiriyoruz: “Rabbim! Küçükken beni yetiştirdikleri gibi Sen de onlara merhamet eyle.” Bu iki cümle, sevdiklerimiz için taşıdığımız arzunun özüdür: Onları hem bu dünyada hem ahirette hayırla bulundur.

Sevdiklerimize gerçek hayrı Sen ver: Onların kalplerine iman ve huzur, işlerine kolaylık, bedenlerine sıhhat, evlerine bereket ihsan eyle. Aramızdaki kırgınlıkları rahmetinle çöz; küsenleri barıştır, uzakları hayırla kavuştur. Onlara karşı bize sabır, merhamet ve güzel söz ver; sevgimizi onlara yük değil, yük taşıyan bir yol arkadaşına çevir. Onları bize, bizi onlara hayırlı eyle; hayırsızlıktan gelen hiçbir yakınlaşmayı aramıza sokma.

İlahî! Sevdiklerimizi Sana emanet ediyoruz; emanetleri en iyi koruyan Sen’sin. Salât ve selâm, ailesine ve ümmetine en şefkatli olan Efendimiz’e (s.a.v.), âline ve tüm müminlere olsun. Âmîn.